Βιβλία & Έρευνα
Η αγωνία να κατανοήσω τι ακριβώς συμβαίνει τη στιγμή που δύο βλέμματα συναντιούνται με οδήγησε από τη φωτογραφική πράξη στη συγγραφή και την έρευνα.
Στα βιβλία μου —από το «Το Μοντέλο ως Πρόσωπο», που έχει ενταχθεί στη βιβλιογραφία μεταπτυχιακών προγραμμάτων του ΕΑΠ και του ΕΚΠΑ, έως το «Φως της Ρωγμής»— επιχειρώ να φέρω τη φωτογραφία σε διάλογο με την ψυχανάλυση, τη φαινομενολογία και τη θεολογία του Προσώπου. Στο κέντρο αυτής της έρευνας βρίσκεται ένα ερώτημα: μπορεί το βλέμμα να πάψει να είναι πράξη κατοχής και να γίνει τόπος συνάντησης;
Παράλληλα, στα εκπαιδευτικά μου εγχειρίδια «Βλέπω – Σκηνοθετώ – Μιλώ» και «Το Φως που Αποκαλύπτει», η θεωρητική αυτή αναζήτηση συναντά τη φωτογραφική πράξη. Στόχος μου δεν είναι απλώς η μετάδοση τεχνικών γνώσεων, αλλά η κατάκτηση μιας «γραμματικής του φωτός»: να γνωρίζει ο φωτογράφος την τεχνική τόσο βαθιά, ώστε τη στιγμή της λήψης να μπορεί να την ξεχάσει και να είναι πραγματικά παρών.
Για μένα, τελικά, η φωτογραφία δεν είναι απλώς παραγωγή εικόνων. Είναι μαρτυρία. Το ίχνος που αφήνει το γεγονός ότι δύο άνθρωποι στάθηκαν ο ένας απέναντι στον άλλον — και κάτι αληθινό μπόρεσε να φανερωθεί χωρίς να προδοθεί.
Books & Research
The desire to understand what truly happens in the moment when two gazes meet led me beyond photographic practice and into writing and research.
In my books—from The Model as Person, which has been included in the bibliography of postgraduate programmes at the Hellenic Open University and the National and Kapodistrian University of Athens, to The Light of the Crack—I bring photography into dialogue with psychoanalysis, phenomenology, and the theology of the person. At the heart of this inquiry lies a fundamental question: Can the gaze cease to be an act of possession and become a place of encounter?
In parallel, through my educational books Seeing – Directing – Speaking and The Light That Reveals, this theoretical inquiry meets photographic practice. My aim is not simply to teach technique, but to cultivate a kind of “grammar of light”: to know technique so deeply that, at the moment of taking the photograph, the photographer can finally forget it and become fully present.
For me, ultimately, photography is not simply the production of images. It is an act of witness. It is the trace left by the fact that two human beings stood before one another—and that something true was able to reveal itself without being betrayed.
